عقل گرایان چه کسانی هستند؟

عقل گرایان چه کسانی هستند؟

پس از رایماروس، تنی چند از نویسندگان برخاستند که جز در نفی معجزات و گرایش به توضیح طبیعی ریشه های مسیحیت، وجوه اشتراکی با او نداشتند.

بیشتر این نویسندگان مشاغل دانشگاهی یا منصب های دیگر داشتند و هر حمله ی بنیادین بر ضد دین تثبیت شده را بر خلاف مصلحت خود می دانستند، همه ی آنان این فرض را تعقیب می کردند که اگر عناصر اعجاز آمیز اناجیل کنار گذاشته شود یا به گونه ای توجیه گردد، باقیمانده ی آن را می توان زیربنای زندگینامه ی معتبر عیسی قرار داد.

در این صورت می توان عیسی را به عنوان یک آموزگار برجسته ی اخلاق برای جهان معاصر خود مطرح کرد.

این دسته از افراد را «عقل گرایان »(Rationalists) نامیدند، به معنای قدیمی آن یعنی کسانی که می خواهند داستان های انجیل را عقلانی کنند.

 از آن زمان به بعد، این اصطلاح معنای گسترده تر و ژرف تری به خود گرفته است.

منبع: آشنایی با ادیان بزرگ /چاپ هفتم /بهار ۱۳۸۴/ص ۱۲۸

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com

رایماروس دارای چه عقایدی بود؟

رایماروس دارای چه عقایدی بود؟

رایماروس با پذیرش دیدگاه دئیستی فیلسوفان معاصر خود، معجزات را مردود می شمارد، کتاب مقدس را آزادانه نقد می کند و عیسی را یک مدعی مسیحایی می داند که با وعده امور مادی پیروانی گرد آورد و بر اثر درگیر شدن با مقامات، از پای در آمد .

پیروانش به منظور تحقق آرزوهای خود جسد او را دزدیدند، داستان رستاخیز و بازگشت نهایی او را ساختند و کلیسا را تاسیس کردند. نتایجی که رایماروس از بحث خود گرفته بود طوفانی از خشم را بر انگیخت و گرفتاری قابل ملاحظه ای را برای لسینگ پدید آورد. این دستاوردها پس از بررسی اسناد، به طور ناقص مورد تایید قرار گرفت و پس از فرونشستن آن خشم آتشین، به فراموشی کامل سپرده شدند.

منبع: آشنایی با ادیان بزرگ /چاپ هفتم /بهار ۱۳۸۴/ص ۱۲۸

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com

چه کسی عقاید رایماروس را منتشر کرد؟

چه کسی عقاید رایماروس را منتشر کرد؟

مخالفت علنی با اعتقادات تثبیت شده (کلیسا) ، حتی در قرن هجدهم  چنان خطرناک بود که حتی رایماروس یارای نشر تحقیقات خود را در حیات خویش نداشت و فردی به نام لسینگ آنها را برای نخستین بار پس از مرگش به جهان عرضه کرد.

منبع: آشنایی با ادیان بزرگ /چاپ هفتم /بهار ۱۳۸۴/ص ۱۲۸

 

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com

هرمان ساموئل رایماروس

نخستین نویسنده عصر جدید که وجود تاریخی حضرت عیسی (ع)

را زیر سوال برده است، که بود؟

 

نخستین نویسنده ی عصر جدید که زندگی حضرت عیسی را به زیر نقادی علمی برد هرمان ساموئل رایماروس  ، استاد زبانهای شرقی دانشگاه هامبورگ از سال ۱۷۲۸ تا ۱۷۶۸ بود.

منبع: آشنایی با ادیان بزرگ /چاپ هفتم /بهار ۱۳۸۴/ص ۱۲۸

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com

حکم خود ارضایی چیست؟/ آیا کم و زیادش فرقی در حکم اصلی دارد؟

حکم خود ارضایی چیست؟

 آیا کم و زیادش فرقی در حکم اصلی دارد؟

 

عده ای از دانشمندان غربی خود ارضایی را جزئی از رفلکسهای طبیعی بدن می شناسند و آن را به دفعات کم توصیه می کنند.

 

این افراد بعضی ابعاد جسمی را در نظر گرفته، از آثار و مضرات مخرب و مرگباری که بر روح و روان و جسم می گذارد به طور جدی غفلت کرده اند.

 

 اما دین مبین اسلام به شدت  این عمل را مورد سرزنش و نکوهش قرار داده است.

 

خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید:«هر کس از راهی، غیر از همسرش، شهوتش را دفع کند، از تجاوز کاران است».[سوره مؤمنون (۲۳) آیه ۷]، یعنی از حکم الهی و انسانی تجاوز کرده است.

 

پیامبر اکرم(ص) نیز می فرماید: «هر کس شهوتش را با دست ( و هر طریق دیگری غیر از مسیر طبیعی و ازدواج) دفع کند، مورد لعنت و نفرت خداوند است».

 

همچنین امام صادق(ع) می فرماید: «خود ارضایی (یا دفع شهوت از غیر مسیر طبیعی) از گناهان بزرگ است».

 

ازنظر مراجع تقلید نیز این عمل حرام و گناه می باشد .

 

فعل حرام، عصیان و مخالفت با فرمان حق تعالی است؛ کم و زیادش در حکم اصلی تفاوت ایجاد نمی کند.

 

هر مقدار به اندازه ی خود گناه است. اگر کم صورت گیرد، به اندازه خود و اگر زیاد باشد، به همان اندازه، اما در مورد تعداد دفعات زیاد، گناه دیگری هم هست و آن تکرار گناه است که تکرار و اصرار بر گناه، گناه دیگری محسوب می‌شود.

 

  پیامبر اکرم(ص) فرمود: «لا تنظروا الی صِغِرَ الذنب و لکن انظروا اِلی مَنِ اجتَر أتم. به کوچکی گناه منگرید، بلکه بر عظمت و بزرگی کسی بنگرید که نسبت به او گستاخی و نافرمانی کرده‌اید».

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com

روش برخورد با فتنه ها

روش برخورد با فتنه ها

نهج البلاغه حکمت اول:

قَال َ[علیه السلام] کُنْ فِى الْفِتْنَةِ کَابْنِ اللَّبُونِ لَا ظَهْرٌ فَیُرْکَبَ وَ لَا ضَرْعٌ فَیُحْلَبَ.

علی که درود خدا بر او باد فرمود:

 

در فتنه ها چونان شتر دو ساله باش، نه پشتى دارد که سوارى دهد و نه پستانى تا او را بدوشند.

 

در زمانی که فتنه و بیداد جریان دارد، شیوه برخورد با فتنه ها و چگونگی عبور از آن می تواند انسان را از برخورد و درگیری با بسیاری از خطرات محافظت کند.

 

در این کلام زیبا مولای متقیان و امیر مؤمنان شیوه برخورد با فتنه و فتنه گران را در کلامی بسیار کوتاه و گیرا توضیح داده است.

 

چه زیبا و نیکوست که ما در برخورد با فتنه ها این فرمایش را آویزه گوشمان قرار دهیم و نه پشتی برای سواری دادن به فتنه گران و نه سینه ای برای دوشیده شدن از سوی آنان داشته باشیم.

راههای توبه و استغفار از گناه خود ارضایی چیست؟

 

راههای توبه و استغفار  از گناه خود ارضایی چیست؟

 

دوست عزیز سلام

اگر چه عمل خود ارضایی را بعضی از دانشمندان غربی جزیی از رفلکس های طبیعی بدن می شناسند و آن را به دفعات کم توصیه کرده اند _ بعضی ابعاد جسمی را در نظر گرفته از آثار و مضرات مخرب و مرگباری که بر روح و روان و جسم می گذارد به طور جدی غفلت کرده اند _ اما دین مبین اسلام به شدت  این عمل را مورد سرزنش و نکوهش قرار داده است.

خداوند در قرآن کریم می فرماید:

«هر کس از راهی، غیر از همسرش، شهوتش را دفع کند، از تجاوز کاران است».

[ مؤمنون (۲۳) آیة ۷]

 یعنی از حکم الهی و انسانی تجاوز کرده است.

پیامبر اسلام در این باره می فرمایند:

«هر کس شهوتش را با دست ( و هر طریق دیگری غیر از مسیر طبیعی و ازدواج) دفع کند، مورد لعنت و نفرت خداوند است».

[ مستدرک، کتاب النکاح، ص ۵۷۰]

 

ازنظر مراجع تقلید نیز این عمل حرام و گناه می باشد .

 

لذابه شما و تمام کسانی که به این عمل مبتلا هستند توصیه می کنم هرچه زودتر توبه کرده، دست از این عمل برداشته رو به سوی خدا بیاورند و از در رحمت و فضل او نا امید نشوند که خود بزرگترین گناهان است.

 

اما برای توبه در احادیث و روایات چندین نکته بیان شده که در اینجا به اختصار عرض می کنم :

 

پس از پیدا شدن حالت توبه و پشیمانی و ندامت از کارهای ناپسند، چند عمل سزاوار است:

 

  ۱ - سه روز روزه گرفتن؛

حضرت امام صادق(ع) می‏فرماید: «توبه نصوح که خداوند به آن امر فرموده، روزه گرفتن روز چهار شنبه، پنج شنبه و جمعه است».

[وسائل الشیعه، باب ۸۸، کتاب چهارم، ح ۱]

    ۲ - غسل توبه؛

حضرت رضا(ع) به کسی که می‏خواست از گناه استماع غنا توبه کند، فرمود: «برخیز و غسل کن».

 و پیامبر(ص) می‏فرماید: «نیست بنده‏ای که گناهی کند و هر اندازه که باشد، سپس پشیمان شود و توبه کند؛ مگر این که خداوند به عفو و آمرزش به او رجوع می‏فرماید. سپس [به آن شخص که می‏خواست توبه کند] فرمود: برخیز و غسل کن و برای خدا سجده نما».

[مستدرک الوسائل،  ج ۱۲]

    ۳ - خواندن دو یا چهار رکعت نماز؛

 امام صادق(ع) می‏فرماید:«هر بنده‏ای که گناهی کرد، پس برخیزد و تحصیل طهارت کند (وضو بگیرد) و دو رکعت نماز بخواند و از خداوند طلب آمرزش نماید، بر خداست که توبه‏اش را بپذیرد».

[وسائل الشیعه، باب ۸۶ کتاب جهاد]

    ۴ – استغفار و خواندن دعا ؛

استغفار و خواندن دعاهای توبه‏ای که از ائمه اطهار(ع) وارد شده است، خصوصاً دعاهای صحیفه سجادیه (به خصوص دعای ۳۱) و نیز مناجات خمسة عشر (بخصوص مناجات اول) و… باید هنگام خواندن دعا، معانی آنهارا متذکر باشد و سعی کند که حالش با گفتارش یکی باشد.

 

    ۵ - تکرار توبه و استغفار؛

 حضرت صادق(ع) می‏فرماید: «هرگاه بنده‏ای زیاد آمرزش جوید، نامه عملش بالا می‏رود، در حالی که می‏درخشد».

 [کافی، کتاب دعا، باب استغفار]

    ۶ – در نظر گرفتن زمان مناسب برای استغفار؛

اختیار کردن وقت سحر برای استغفار (هر چند در هر وقتی که حالت توبه و دعا باشد، استغفار در آن وقت مطلوب و نافع است) ؛ لکن سحر اثر خاصی در پاک شدن از گناهان دارد و خداوند در چند جای قرآن مجید، به آن امر فرموده و استغفار کنندگان در سحر را مورد ثنای خود قرار داده است و آن را صفای اهل تقوا و بهشتیان می‏شمارد.

 

بانگ برداشته مرغ سحری‏

کرده بر خفته دلان پرده دری‏

هیچ از جای نمی‏خیزی تو

الله الله چه گران خیزی تو

 

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com

خبر ولادت حضرت مهدی (عج)

خبر ولادت حضرت مهدی (عج)

  امام حسن عسکرى (ع) با تمام قدرت در پخش و نشر خبر ولادت حضرت مهدى (ع) در میان شیعیان در داخل و خارج سامراء تلاش نمود:

۱/ جناب حکیمه خاتون راکه بانوى باعظمتى بود و در میان بنى هاشم شریف ترین بانو، دختر امام جواد و خواهر امام هادى (ع)، زاهده و عابده و سرآمد بانوان شیعه در عصر خود بود، دعوت مى کند که آن شب را در خاندان امامت سپرى کند و شاهد عینى ولادت آن مهر تابان باشد.

 ۲ . قابله اى از غیر شیعه دعوت مى کند تا گواه ولادت آن حجت خدا باشد، تا حجت بر عده اى از صالحان اهل سنت تمام شود، که همین بانو موجب شیعه شدن برخى از اعضاى خانواده اش شده است.

 ۳/ مولود مسعود را در مناسبت هاى گوناگون به افراد مورد اعتماد و یاران و شیعیان عرضه مى نمود تا حجت خدا را با چشم خود ببینند و دیگر سخن دشمنان را در حق او باور نکنند.

۴/حجت خدا را در جمع شیعیان حاضر مى کندکه در حضورپدر به پرسش هاى آن ها پاسخ دهد، اموال آن ها را دریافت نماید و در بین آن ها داورى کند.

 ۵/ نامه هاى بسیارى به شهرستان هاى دوردستى چون: مدینه، بصره و قم ارسال مى کند و در آن ها شیعیان خالص را به ولادت حجَت خدا بشارت مى دهد.

 ۶/ گوشت و نان فراوان خریدارى نموده و به عنوان عقیقه در بین شیعیان سامراء تقسیم مى کند.

 ۷/ گوسفندانى را به خارج از سامراء مى فرستاد تا به عنوان عقیقه فرزندش ذبح کرده، اطعام نمایند .

به هر حال دودمان امامت از هیچ فرصتى در پخش و نشر خبر ولادت آن حضرت غفلت نکرد و پیش از رحلت امام حسن عسکرى (ع)، خبر ولادت حجت خدا را به گوش شیعیان خالص و افرادى صالح از غیر شیعه رسانید(۱)

  ۱/روزگار رهایی ج ۱، ص ۱۵۵

 

 منبع: http://www.montazar.ne

www.atregoleyas.com

atregoleyas@gmail.com

ولادت حضرت مهدی (عج)

ولادت حضرت مهدی (عج)

  حکیمه خاتون مى گوید:هرگاه خدمت امام عسکرى (ع) مى رسیدم، براى او دعا مى کردم که خداوند فرزندى به او عطاکند تا آنکه غروب روز پنج شنبه چهاردهم ماه شعبان سال ۲۵۵ . هـ ق نزد امام عسکرى (ع)رفتم و طبق روال گذشته دعا کردم که خدا به تو فرزندى عطا کند.

 وقتى شب فرا رسید، به کنیزم گفتم جامه ام را بیاور تا به منزل بازگردیم، امام عسکرى (ع)فرمودند: عمه جان، امشب نزد ما بمان، زیرا در این شب فرزند مبارکى متولد مى شود که زمین مرده را حیات بخشیده زنده مى کند. عرض کردم: این فرزند با برکت ازکدام کدبانو متولد خواهد شد

فرمود: از نرجس و فقط از او متولد مى شود. حکیمه مى گوید: من به نزدیک نرجس رفتم وبه دقت به او نگریستم، ولى هیچ اثرى از حمل و داشتن فرزند در او مشاهده نکردم. نزد امام رفتم و ماجرا را به اطلاع امام رساندم.

امام لبخندى زدند و فرمودند: عمه جان هنگام سپیده دمِ صبح اثر باردارى او ظاهر مى شود، زیرا نرجس مانند مادر موسى است که نشانى از فرزند داشتن در او دیده نمى شد و تا هنگام تولد موسى هیچ کسى از ولادتش خبر نداشت.

 فرعون ستمگرکه مى دانست اگر حضرت موسى متولد شود، با او مبارزه مى کند و تخت و تاجش را نابود مى سازد، با تمام نیرو مى کوشید تا از ولادت موسى (ع)جلوگیرى کند، لذا دستور داد تا زنان را از مردان جدا کنند اما وقتى خدا بخواهد موسى به دنیا بیاید، تلاش صدها فرعون هم بى نتیجه خواهد بود.

 قبل از تولد حضرت موسى (ع)کسى باور نمى کردکه مادرش باردار است، نرجس نیز همچون مادر موسى تا آخرین لحظات ولادت امام زمان (ع)نشانى از باردارى در خود نداشت، زیرا آینده نرجس بسیار حساس و پر اهمیت بود.

 جاسوس ها همه جا راکنترل مى کردند وکار آگاهان حکومت هر حرکت مشکوکى را زیر نظر داشته و به شدت مراقب بودندکه اگر فرزندى از امام یازدهم متولد شود، نا بود مى کنند.

(دنباله…)

سوء استفاده مرد از اختیارات خود در زندگی زناشویی

مردهایی‌ که‌ پس‌ از ازدواج‌ از حقوق‌ و اختیاراتی‌ که‌ اسلام‌ به‌ آن‌ها داده‌ سوءاستفاده‌ می‌کنند، با آنان‌ چه‌ باید کرد؟

 

درست‌ است‌ که‌ مردها از حقوق‌ و اختیاراتی‌ در اداره خانه‌ و خانواده‌ برخوردارند اما معنای‌ مدریریت‌ دیکتاتوری‌ و زورگویی‌ و بداخلاقی‌ نیست‌، بلکه‌ هر مدیری‌ که‌ زورگویی‌کند و به‌ ناحق‌ عمل‌ نماید، مدیریت‌ نکرده‌، زیرا در نهاد مدیریت‌، عمل‌ به‌ حق‌ و صواب‌ و برخورد صحیح‌ و منطقی‌ نهفته‌ است‌.

 

 اگر فرض‌ کنیم‌مدیر کارخانه‌ یا اداره‌ای‌ با خشونت‌ و بدرفتاری‌ برخوردکند، همه‌ از او زده‌ و رنجور می‌شوند و این‌ مدیریت‌ را نمی‌پسندند.

 

از امیرالمؤمنین‌(ع) نقل‌ شده‌: «من‌ استبد برأیه‌ هلک‌؛  هر کس‌ خود محور و مستبد باشد و بخواهد فقط‌ حرف‌ خود را به‌ کرسی‌ بنشاند، هلاک‌ می‌شود و به‌ نتیجه‌ نمی‌رسد.»

 

 مدیر عاقل‌ کسی‌ است‌ که‌ نیمی‌ از وجودش‌ تحمل‌ و نیمی‌ چشم‌ پوشی‌ باشد. علی‌(ع) می‌فرماید: «العاقل‌ نصفه‌ تحامل‌ و نصفه‌ تغافل‌«.

 

 پیامبر(ص) فرمود: «اعقل‌ الناس‌ أشدهم‌ مداراه للناس‌ و أذلّ الناس‌ من‌ أهان‌ الناس‌؛  خردمندترین‌ مردم‌ کسی‌ است‌ که‌ بیش‌ از همه‌ با مردم‌ مدارا نماید و ذلیل‌ترین‌ مردم‌ کسی‌ است‌ که‌ به‌ مردم‌ اهانت‌کند.»

 

 البته‌ باید متذکر شویم‌ برخی‌ از افراد که‌ کمالاتی‌ دارند، نواقص‌ و عیوبی‌ نیز دارند. انسان‌های‌ کامل‌ که‌ دارای‌ تمام‌ ویژگی‌های‌ بارز و صفات‌ پسندیده‌ باشند، کم‌تر یافت‌ می‌شود. مرد و زنی که با هم زندگی‌ می‌کنند، اولاً باید یکدیگر را تحمل‌ کنند، گر چه‌ برخی‌ از نقص‌ها را داشته‌ باشند.

 

 با کمبودهای‌ یکدیگر بسازند. اگر زنی‌ تمام‌ کوشش‌ خود را مبذول‌کند تا شوهری‌ پیداکند که‌ از تمامی‌ جهات‌ کامل‌ باشد، نمی‌یابد. اگر مردی‌ تمام‌ همت‌ خود را بر آن‌ دارد که‌ همسری‌ پیداکند که‌ از تمامی‌ جهات‌ پسندیده‌ باشد، نمی‌یابد.

 

مرد و زن‌ باید نیمی‌ را بر تغافل‌ و نادیده‌ گرفتن‌ بگذارند و نمی‌ را تحمل‌ کنند. معنای‌ این‌ جملات‌ آن‌ نیست‌ که‌ مرد و زن‌ نباید عیوب‌ خود را برطرف‌ کنند. وظیفه ‌ هر کس‌ این‌ است‌ که‌ عیب‌های‌ خود را بیابد و آن‌ها را برطرف‌کند.

 

 ثانیاً اگر عیبی‌ از شوهر مشاهده‌ می‌کنید، باید با زبان‌ مناسب‌ به‌ او تذکر دهید و اگر به‌ حرف‌ شما توجه‌ نمی‌کند، باید از دیگران‌ مانند مادر و شوهر یا پدرشوهر یا خواهران‌ یا برادران‌ او کمک‌ بگیرند.

 

 البته‌ باید متوجه‌ باشید که‌ گاهی‌ دیگران‌ از عیب‌ او اطلاعی‌ ندارند و اگر شما به‌ دیگران‌ بگویید تا اصلاح‌ گشته‌، ممکن‌ است‌ نتیجه  معکوس‌ بگیرند. باید حواستان‌ جمع‌ باشد و کسانی‌ را واسطه‌ قرار دهید که‌ بازتاب‌ منفی‌ نداشته‌ باشد.

 

 ثالثاً برخی‌ از خانم‌ها می‌توانند با برخوردهای‌ زیبا و جذاب‌ و با پوشش‌ زیبا و آرایش‌ در خانه‌ شوهر را مطیع‌ خود گردانند و او را تحت‌ جذبه ی‌ خود درآورند.

 

www.atregoleyas.com

Info@atregoleyas.com

Mohammadhashem_ne@yahoo.com