گل نرگس Narcissus

آیا پاره ى تن رسول خدا ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ اولى به مراعات نبود؟!

گویا خلیفه ى اول در حکم به حقّ و مُرّ، خیلى جدى بود (!) که فدک را از حضرت فاطمه ى زهرا ـ علیهاالسّلام ـ پس گرفت و او را ایذا نمود، با این که فاطمه ـ علیهاالسّلام ـ از اهل بیت بود و در شأن او و بقیّه خمسه ى طیّبه ـ علیهم السّلام ـ آیه ى تطهیر(۱) نازل شده است، و پیغمبر اکرم ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ درباره ى ایشان فرموده است:

«سَیِّدَةُ نِساءِ الْعالَمِینَ.»(۲) سرور زنان عالَم. و نیز فرموده است:«مَنْ آذاها، فَقَدْ آذانِى.»(۱) یا هر کس او را بیازارد، مرا آزرده است.

پس چه طور شد حدّ و حکم خدا را درباره ى خالد بن ولید جارى ننمود، با آن همه مخالفت و اصرار عمر به او در لزوم جریان حدّ، و گفت:

«خالِدٌ سَیْفُ رَسُولِ اللّه  ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ .»(۲) خالد شمشیر رسول خدا ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ است.

آیا سیف رسول اللّه  بالاتر و اولى به مراعات بود، یا «بَضْعَة مِنْهُ؟!»(۳)؛ (پاره ى تن او)؟!

۱/ سوره ى احزاب، آیه ى ۳۳/

۲/ ر.ک: بحار الانوار، ج ۱۴، ص ۱۹۲، روایت ۲؛ ج ۳۷، ص ۸۵، روایت ۵۲؛ ج ۴۳، ص ۲۴، روایت ۲۰/

۱/ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج ۱۶، ص ۲۷۳؛ بحارالانوار، ج ۲۷، ص ۶۲؛ ج ۲۹، ص ۳۲ و…

۲/ ر.ک: التعجب کراجکى، ص ۴۰؛ الصوام المهرقة، ص ۱۳۹؛ بحارالانوار، ج ۳۰، ص ۴۸۶ و…

۳/ شرح نهج البلاغه ابن ابى الحدید، ج ۱۶، ص ۲۷۳؛ بحارالانوار، ج ۲۷، ص ۶۲؛ ج ۲۹، ص ۳۲ و…

پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله العظمی

 بهجت(حفظه الله تعالی)

اگر شیخین از ظلم خود به حضرت فاطمه ـ علیهاالسّلام ـ توبه کرده اند…

چند نفر از علماى عامّه که معتقد بودند شیخین از ظلم خود به حضرت فاطمه ـ علیهاالسّلام ـ توبه کرده بودند، از بغداد به کربلا آمده بودند تا با علماى شیعه بحث و مناظره کنند.

یک نفر شبانه نزد آخوند دربندى ـ رحمه اللّه  ـ رفت و جریان را به اطلاع ایشان رسانید. ایشان همان شب در مجلسى که علما در آن اجتماع کرده بودند، به بالاى منبر تشریف برد و فرمود: «أَللّهُمَّ الْعَنِ الاْءَوَّل!»

علماى عامّه بسیار ناراحت شدند. ایشان بعد از مدتى فرمود:

«أَسْتَغْفِرُ اللّه .»

طولى نکشید فرمود: «أَللّهُمَّ الْعَنِ الثّانِى!»

دوباره استغفار کرد. باز فرمود: «أَللّهُمَّ الْعَنْ فُلانَة!» بار سوم استغفار کرد و از منبر پایین آمد و از مجلس خارج شد.

پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله العظمی

 بهجت(حفظه الله تعالی)

گرفتن فدک موضوعیّت نداشت

سؤال: چرا حضرت فاطمه ـ علیهاالسّلام ـ راجع به فدک، گاهى به «نحله» و گاهى به «میراث» تعبیر مى فرمایند؟(۱)

جواب: مقصود حضرت از آن، این است که چه نحله باشد و چه ارث، فدک حقّ من است؛ و منظور کسانى که آن را از دست آن حضرت گرفتند، بستن دَرِ خانه ى على ـ علیه السّلام ـ بود، وگرنه فدک موضوعیت نداشت، زیرا مى دانستند که اگر فدک در دست على ـ علیه السّلام ـ باشد، درِ خانه اش باز خواهد بود و آن ها در این صورت نمى توانند خلافت کنند.

۱/     تعبیر به «نحله» در خطبه ى آن حضرت آمده است، با این عبارت: «هذا ابْنُ أَبى قُحافَةَ یَبْتَزُّنى نِحْلَةَ أَبى.»؛ (این پسر ابى قحافه [ابوبکر] هدیه ى پدرم را از من مى گیرد.) ر.ک: احتجاج طبرسى، ج ۱، ص ۱۰۷؛ و تعبیر به ارث نیز در موارد متعدّد از خطبه ى آن حضرت ـ سلام اللّه علیها ـ آمده است، از جمله: «أَیُّهَا الْمُسْلِمُون! أَ أُغْلَبُ عَلى إِرثى؟!»؛ (مسلمانان! آیا ارثیه ى مرا به زور از من مى گیرند.) ر.ک: احتجاج، ج ۱، ص ۱۰۲/

پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله العظمی

 بهجت(حفظه الله تعالی)

چرا روضه نمى خوانى؟!

سؤال: گاهى انسان به خود اجازه منبر رفتن نمى دهد، چون مى داند به تمام آن چه مى گوید، عمل نمى کند. آیا این کار درست است؟

جواب: یک نفر را به راه آوردن، یک سنّى را شیعه کردن، یک کافر را مسلمان نمودن، از اهمّ واجبات است، چه ربطى به فاسق بودن انسان دارد؟! از این گذشته، آن چه را که دیگران نمى توانند بگویند، بگوید. مانند فضایل اهل بیت ـ علیهم السّلام ـ ، تا گفتارش بر خلاف کردارش نباشد.

 زمانى آقا شیخ هادى خراسانى ـ رحمه اللّه  ـ ایام فاطمیه، پیغمبر ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ را در خواب مى بیند، حضرت به ایشان مى فرماید:

 چرا روضه نمى خوانى؟ مگر مجالس عزا را نمى بینى؟! هم چنین ایشان در ایوان طلاى حضرت امیر ـ علیه السّلام ـ نگاه مى کند و مى بیند حضرت فاطمه ـ علیهاالسلام ـ دست به پهلو گذاشته و به مجلس روضه وارد مى شود. مى رود و مى بیند شیخ محمّدعلى خراسانى ـ رحمه اللّه  ـ ظاهرا در منزل آقا سیّد ابوالحسن اصفهانى و یا مرحوم میرزاى نائینى ـ رحمهم االلّه  ـ بالاى منبر است.

پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله العظمی
 بهجت(حفظه الله تعالی)

مدت حیات ظاهرى حضرت زهرا بعد از رسول خدا ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ

ابوالفرج اصفهانى ـ که زیدى مذهب است ـ در کتاب مقاتل الطالبیین راجع به زمان وفات حضرت فاطمه ـ علیهاالسّلام ـ اقوال متعدّدى را نقل مى کند، و آخرین آن ها را شش ماه بعد از رحلت رسول خدا ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ ، و اولین آن ها را چهلم حضرت رسول ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ که تقریبا هشتم ربیع الثانى است ذکر مى کند.(۱) مرحوم شربیانى(۲) هم چهلم را وفات حضرت فاطمه ـ علیهاالسّلام ـ مى دانستند.

گویا چنان که مکان دفن و قبر آن حضرت مجهول است، زمان فوتش هم باید مجهول و ناشناخته باشد؛ البته شاید علت مجهول بودن زمان وفاتش این باشد که معمولاً ضبط و کتابتِ وقایع تاریخى را اشخاص با سواد و اهل دقت در نویسندگى، بر عهده نمى گرفتند، لذا در ولادت حضرت رسول ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ هم بین شیعه و سنى اختلاف است.

در هر حال، در مدّت حیات حضرت صدیقه ى طاهره ـ علیهاالسلام ـ بعد از رسول اکرم ـ صلّى اللّه علیه وآله وسلّم ـ اختلاف است، آیا ۴۵ روز بوده و یا ۷۵ روز و یا ۹۵ روز. مرحوم نورى نوشته است: ۷۵ و ۹۵ به خط کوفى خیلى به هم شباهت دارند، لذا روایت ۷۵ روز(۱) با روایت ۳ جمادى الثانى(۲) قابل جمع و تطبیق مى باشد و منظور از آن، همان ۹۵ روز است.

افزون بر این، ۳ جمادى الثانى دور از اشتباه است. شاید در این مدت (فاصله ى ۷۵ ـ ۹۵) حضرت زهرا ـ علیهاالسلام ـ بسترى بوده اند و یا راوى اشتباه نقل کرده و به جاى عدد ۹۵ عدد ۷۵ را ضبط نموده است، ولى ۳ جمادى الثانى هیچ اشتباهى در آن تصور نمى شود.

در هر حال، مرحوم میرزا حسین نائینى هم روایت ۹۵ روز را ترجیح مى دادند و روز سوم جمادى الثانى را روضه داشتند؛ ولى مرحوم آقا سیّد ابوالحسن اصفهانى فاطمیه ى اول، یعنى ۷۵ روز را وفات مى گرفتند و روضه خوانى داشتند.

بعضى از بیوت مراجع و علماى نجف، از جمله بیت سیّد بحرالعلوم ـ علیه السّلام ـ در ایّام فاطمیّه مثل دهه ى محرم عزادارى و روضه خوانى داشتند.

——————————————————————————–

۱/ در این باره ر.ک: الذکرى، ص ۷۳؛ الحبل المتین، ص ۷۶؛ کشف الغطاء، ج ۱، ص ۱۲؛ بصائر الدرجات، ص ۱۷۳؛ اصول کافى، ج ۱، ص ۲۴۱ و ۴۵۸؛ کافى، ج ۳، ص ۲۲۸ و… از منابع خاصّه؛ و فتح البارى، ج ۷، ص ۳۷۸؛ الطبقات الکبرى، ج ۸، ص ۲۸؛ تاریخ مدینة دمشق، ج ۳، ص ۱۵۹، از منابع عامّه.

۲/ از آیات عظام نجف اشرف.

۳/ ر.ک: بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۹؛ دلائل الامامة، ص ۹ و ۴۵/ نیز ر.ک: مناقب ابن شهر آشوب، ج ۳، ص ۳۵۶/

۴/ ر.ک: بحارالانوار، ج ۴۳، ص ۹ و ۱۷۰؛ دلائل الامامة، ص ۹ و ۴۵/ نیز ر.ک: مناقب ابن شهر آشوب، ج ۳، ص ۳۵۶/

پایگاه اطلاع رسانی حضرت آیت الله العظمی

 بهجت(حفظه الله تعالی)