نمایشگاه کتاب تمام شد، ۲۴ امین بهار کتاب و کتاب خوانی جمهوری اسلامی ایران در مصلای تهران به پایان رسید. به قولی قصه تمام شد و همه به خانه هایشان رفتند. اما بن کتاب طلاب، به دستشان نرسید.
انگار این سنت شده است که همه چیز به نام طلاب باشد و همه جا بگویند که طلبه ها چقدر پول می گیرند و چقدر امکانات می گیرند اما در واقعیت همه چیز به کام دیگران باشد. طلبه ها به طور متوسط هر سال حداکثر نفری ۴۰ هزار تومان از میلیادرها تومان بن کتابی که وزارت فخیمه ارشاد پخش می کند، سهم دارند و البته گاهی اوقات این سهم می رسد، گاهی اوقات نمی رسد!
صدای طلاب قبل از نمایشگاه در آمده بود اما کسی گوش نکرد. در حین برگزاری نمایشگاه نیز خبرگزاری رسا از قول حجت السلام رضوانی نسب، مدیر کل امور طلاب حوزه های علمیه نوشت:
با وجود قول وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی بن کارت کتاب طلاب هنوز شارژ نشده است.
وی در ادامه افزود: با وجود پیگیری های مکرری که تاکنون در مجموعه وزارت ارشاد صورت گرفته است، بن کارت کتاب طلاب شارژ نشده است.این در حالی است که یارانه خرید کتاب از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در ایام برگزاری نمایشگاه کتاب به بسیاری از نهادها و موسسات فرهنگی و دولتی و سایر مراکز آموزش عالی کشور اهدا شده است لیکن بر اساس سنت دیرینهای این یارانه همه ساله پس از اتمام نمایشگاه کتاب و گاهی با تاخیر چند ماهه به طلاب اختصاص داده میشود.
بی تردید فرهنگی ترین، پر مطالعه ترین و در یک کلام بهترین استفاده کننده از بهار کتاب، طلاب هستند. طلبه هایی که سرشان همه اش در کتاب است و صبح بعد از نماز با کتاب خواندن مأنوس هستند تا غروب، کتاب زیر بغل به خانه یا خجره می روند و شب روی کتاب خوابشان می برد.
۴۰ هزار تومان مرحمتی وزارت ارشاد رقمی ناچیز در سبد مالی طلبه هایی است که گاه کتاب می خرند ولی غذای مناسبی برای خوردن ندارند. اما اختصاص ندادن به موقع همین ۴۰ هزار تومان هم نشان از بی توجهی مسوولین وزارت ارشاد دارد.
امسال تازه سر و صدای این بی توجهی توسط خبرگزاری رسا درآمد، سال های گذشته هم وضع به همین منوال بود. در عین حال مشخص هم نیست بر سر آن بنده خدایی که حاضر شده مصاحبه کند و این ناهماهنگی را افشا کند، چه می آید؟ عزلش می کنند یا ممنوع المصاحبه می شود؟ معلوم نیست. اصلا قرار نیست اصلاحی در این وضع صورت بگیرد.
ای کاش مسوولین عالی حوزه علمیه قم به جای احوال پرسی و مهمانی بازی با مسوولین دولتی، کمی هم در لابلای صحبت های بسیار مهمشان، از امکانات و امتیازات این چنینی که به دیگران تعلق می گیرد، ولی به طلاب یا نمی رسد یا دیر می رسد، صحبت کنند.
پی نوشت:
